Het verouderingsproces leidt tot duidelijke veranderingen in de fasciale structuren van het lichaam.

Door veroudering zien we rimpels en plooien in het lichaamsoppervlak ontstaan.

Deze verschijnselen worden versterkt door een afname van de oestrogeenproductie (menopauze), slechte voeding, schadelijke omgevingsfactoren, zonnebaden, alcohol en roken.

Zeer belangrijk om te weten is dat een ontoereikende hydratatie deze problemen verergert.

Glycosaminoglycanen, collageen en elastine zijn essentieel voor de hydratatie van fascia, omdat ze grote hoeveelheden water kunnen binden. Wanneer deze glycosaminoglycanen niveaus afnemen, vermindert het aantal elastische vezels. De overgebleven collageenvezels worden ongeorganiseerd en verliezen hun vorm, wat dan weer bijdraagt tot ptosering.

(Glycosaminoglycanen vormen een belangrijk bestanddeel van collageenrijke weefsels, zoals fascia, kraakbeen, tussenwervelschijven, luchtpijp, botten, bindweefsel, vaatwanden en van de synoviale vloeistof)

Vetcellen atrofiëren en vervormen daardoor ook hun vorm. We zien dit als cellulitis.

Ziekten als diabetes versnellen deze degeneratieve processen.

We zien ook crosslinks in musculaire fascia en ook dit vermindert de beweeglijkheid en elasticiteit van weke delen.

Samen met de bovenstaande fenomenen nemen ook de proprioceptieve functies af, wat tot gevolg heeft dat evenwichtsproblemen ontstaan en dat de motorische controle en stabiliteit afnemen.