Uncovertebrale gewrichten zijn potentiële pijngeneratoren.

Uncovertebrale gewrichten (ook gewrichten van Luschka genoemd) worden gevonden van de 2de halswervel tot de 1ste of 2de thoracale wervel.

Ze verschijnen tussen de processi uncinati en de ronde randen van het wervellichaam erboven.

Er bestaat enige controverse over de vraag of ze als echte gewrichten moeten worden geclassificeerd. Sommige auteurs zien ze niet als echte gewrichten maar als een degeneratieproces van de tussenwervelschijven (disci).

De meeste auteurs zien ze echter als kleine synoviale gewrichten. Ze worden niet gezien op de leeftijd van 6 tot 9 jaar en ze zijn volledig ontwikkeld voor de leeftijd van 18 jaar.

De uncovertebrale gewrichten bevinden zich anteromediaal ten opzichte van de gemengde zenuwwortel en posteromediaal ten opzichte van de vertebrale arteriën en sympathische zenuwvezels.

Ze zijn de grootste in de regio C3-7 en kleiner in de boven- en onderliggende regio’s.

De meeste gewrichten beginnen zich te ontwikkelen tijdens de 6de week van het foetale leven en aan het eind van de 8ste week lijken ze op volwassen gewrichten. Dit is niet het geval bij de uncovertebrale gewrichten.

Uncovertebrale gewrichten in het midden tot lagere cervicale gebied strekken zich verder uit naar ventraal in vergelijking met de meeste craniale en caudale niveaus.

De uncovertebrale gewrichten beperken de posterieure translatie van de wervel alsook de lateroflexie. Ze begeleiden flexie/extensie.

De belangrijkste biomechanische functie van de uncovertebrale gewrichten omvat de geleiding van de extensie en de lateroflexie, gevolgd door de torsie, die voornamelijk wordt geremd door de achterste delen van de uncovertebrale gewrichten.

De uncovertebrale gewrichten komen alleen voor bij tweevoeters en worden gezien als primitieve gewrichten die zich als gevolg van ons tweevoetigheid hebben gevormd.

De uncovertebrale gewrichten zijn potentiële veroorzakers van pijn.

Ze worden geïnnerveerd door zowel somatische als autonome zenuwen. Een verlies van 50% - discusruimte is voldoende om de uncovertebrale gewrichten te beschadigen.

Hun degeneratie volgt de degeneratie van de disci, want wanneer de discushoogte afneemt, dragen zij dan het gewicht van het hoofd.

Bij degeneratie van de gewrichten is er eerst een verscherping van de processus uncinatus en een afronding van de punt in een bolvorm (osteofytische knobbel).

Deze osteofyten raken dan het aangrenzende foramen.

Deze osteofyten duwen pas op de zenuwwortel nadat ze minstens 50% van het foraminale volume hebben doorlopen. Dit gebeurt meestal op de niveaus C4-6.

De uncovertebrale gewrichten kunnen ook hypertrofisch zijn en ontstekingen van het perineurium en van de epidurale aanhechtingen veroorzaken. De combinatie van zenuwwortelcompressie en ontsteking kan pijn veroorzaken bij een radiculaire distributie of radiculopathie.

De hypertrofie kan ook de doorstroming van de arteria vertebralis beperken.

Bibliografie

Brismée JM, Sizer PS Jr, Dedrick GS, Sawyer BG, Smith MP.(2009) Immunohistochemical and histological study of human uncovertebral joints: a preliminary investigation. May 20;34(12):1257-63. doi: 10.1097/BRS.0b013e31819b2b5d.

Ying Yin, Xiaoxia Qin, Rongzhong Huang, Jing Xu, Yamei Li, Lehua Yu (2016)

Musculoskeletal Ultrasound: A Novel Approach for Luschka’s Joint and Vertebral Artery. Med Sci Monit; 22: 99–106. Published online Jan 10. doi: 10.12659/MSM.896242

Narayan Yoganandan, Sagar Umale, Brain Stemper, Bryan Snyder. (2017) Fatigue responses of the human cervical spine intervertebral discs. Journal of the Mechanical Behavior of Biomedical Materials 69, 30-38.

Zhong Wang, Hui Zhao, Ji-ming Liu, Li-wen Tan, Peng Liu, Jian-hua Zhao. (2016) Resection or degeneration of uncovertebral joints altered the segmental kinematics and load-sharing pattern of subaxial cervical spine: A biomechanical investigation using a C2–T1 finite element model. Journal of Biomechanics 49:13, 2854-2862.