Herkennen we de ernst van een acute astma-aanval?

Een acute astma-aanval is een acute toename van kortademigheid, hoesten en piepende ademhaling. Dit gaat gepaard met een tijdelijke vermindering van de longfunctie.

De diagnose van de ernst van de aanval kan worden gesteld door de longfunctie (PEF of ESW) te bepalen. Klinisch onderzoek is hier echter nog belangrijker omdat het meten van de longfunctie in deze gevallen vaak niet betrouwbaar is.

Criteria die verdacht zijn voor een zeer ernstige aanval (ziekenhuisopname noodzakelijk) zijn:

• Kortademigheid in rust, waardoor de patiënt niet in staat is om een zin uit te spreken.

• Hartfrequentie > 110/minuut bij volwassenen en > 120/minuut bij kinderen ouder dan 5 jaar, > 130/minuut bij kinderen tussen 2 en 5 jaar.

• Let op: bij levensbedreigende astma kan er sprake zijn van bradycardie.

• Het gebruik van hulp ademhalingsspieren.

• PEF: 50% van de beste persoonlijke waarde.

• Zuurstofverzadiging < 92%.

De volgende rode vlaggen vereisen een dringende hospitalisatie:

• Verwarring.

• Verminderen van de pols frequentie.

• Verminderen van de ademhalingsfrequentie.

• Verminderen of ontbreken van inademing geluid.

• Cyanose.

• Geen wheezle meer.

Patiënten met een voorgeschiedenis van ziekenhuisopname vanwege astma moeten eerder naar het ziekenhuis worden gestuurd. Dit geldt ook voor patiënten die orale corticosteroïden gebruiken, patiënten die hun medicatie niet regelmatig innemen en patiënten met een psychiatrische geschiedenis en psychosociale problemen.